Weet jij wat Annato is? Het zit ook in Dubbelvla!

Laatst was ik met dochterlief boodschappen aan het doen. Ze wilde graag een pak aardbeien-vanille dubbelvla als toetje meenemen. Ik vond het met wat tegenzin goed. Inmiddels is mijn gewoonte om naar de ingrediënten te kijken vastgeroest. Tegenwoordig moet je wel goed zoeken om de ingrediënten te vinden. De voedingswaarde en het aantal caloriën of koolhydraten lijken belangrijker in de ogen van de producent. Ook waardevolle informatie, maar ik wil weten met welke ingrediënten het product is gemaakt. Bij de dubbelvla viel dat gelukkig mee. Echte vanille en echte aardbeien verwachtte ik al niet te vinden en die vond ik ook niet. Melk, allerlei soorten zetmeel, aroma's (daar zullen de vanille en aardbei wel verstopt zijn) en kleurstoffen. Tot mijn verbazing zit er ook annato in.

Wat is Annato?

Ik was inderdaad verbaasd. Ik weet namelijk heel goed wat annato is. In de Arubaanse keuken, en eigenlijk in heel Latijns-Amerika, is het een zeer geliefd specerij. Ik associeerde het alleen nooit met aardbeien-vanillevla. Op Aruba en in de Antillen wordt Annato "roekoe" genoemd. Ja, het klinkt gek en je spreekt gewoon zo uit zoals het er staat: "roe-koe".

Annato (of in het Engels Achiote), komt van de orleaanboom of de annatoboom, die in Zuid-Amerika groeit. Aan deze boom groeien eivormige rode vruchten, die bedekt zijn met haren. Elke vrucht kan wel tot vijftig zaadjes voortbrengen.

Uit de vrucht zelf wordt een felrode kleurstof gemaakt, die in voedselbereiding wordt gebruikt, maar het zit ook in lipenstift, kaas, margarine of dus vla.

De indianen in Latijns-Amerika gebruikten de kleurstof van deze vruchten om hun huid en haar rood te verven. Maar het wordt tot op de dag van vandaag ook gebruikt om allerlei gerechten mooi rood te kleuren. Maar in Latijns-Amerika gebruiken we de zaadjes. De zaadjes worden gedroogd.

 

Annato-olie

Door de zaadjes te verwarmen in olie verkleurt de olie langzaamaan van lichtoranje naar donkerrood. Door het verwarmen van de zaadjes neemt de olie behalve de kleur ook de smaak en geur van de zaadjes over.
De annato-olie wordt gebruikt om maisdeeg of rijst te kleuren, visgerechten te bereiden, stoofpotjes smaak en kleur mee te geven en als begin sausjes.

Het is best moeilijk om de geur en smaak te beschrijven, omdat ik als kind de geur asscocieer met roekoe. Ik doe een poging: aards en een beetje bitter en de geur van de droge zaadjes doet een beetje aan zwarte thee denken.

Het is een kleurstof, die natuurlijk is, maar wel als een toevoeging wordt gezien door Europese regelgeving. Hier maak ik wel een uitzondering, uiteraard wel voor de pure natuurlijk versie, die ik, maar ook jij zelf kan maken. Potjes Annato-zaad kan je hier gewoon kopen in Surinaamse en in sommige Aziatische toko's.

Zelf toevoegen:


















* 200 gram annato zaadjes
* 450 ml zonnebloemolie

Keukengerei:
Dit keer is het erg handig om tevoren ervoor te zorgen, dat je het juiste gereedschap hebt. Tenzij je halverwege wilt ontdekken, dat je iets mist en je hele keuken onder de oranje vlekken zit ;-)

- steelpannetje
- klein metalen zeefje
- trechterje
- schone glazen fles (ik heb een lege olijfolie fles gebruikt)
- grote plastic beker die vies mag worden of een lege plastic fles.
- aluminiumfolie (om je aanrecht te beschermen)
- leeg potje (om de gebruikte zaadjes te bewaren)

Stap 1: De voorbereiding
Zet al je gereedschap klaar. Ik heb een lege fles zonnebloemolie gebruikt. Hiervan heb ik met een scherp mesje de bovenkant afgeknipt. Na gebruik kan het zo de prullenbak in. Dat scheelt schoonmaken.

Stap 2:
Doe de olie in de pan. Zet de pan op een matig vuurtje. Doe nu direct alle zaadjes in de pan.

Laat de olie heel erg heet worden. Als de olie begint te bubbelen verlaag je het vuur tot de allerlaagste stand.

Stap 3:

 

Je ziet dat de olie begint te verkleuren. Laat het rustig zijn gang gaan. Als je denkt dat het klaar is, kan je een test doen. De olie moet een diep oranje kleur hebben. Je kunt het testen door een lepeltje in de olie te doen en de druppels op een wit bordje te laten vallen. Je kunt dan de kleur goed zien. Als de kleur goed is, kan je het vuur uit doen. De kleur is goed als het diep oranje is geworden. Dit is de meest linkse druppel op de onderstaande foto. Dit duurt ongeveer 20 minuten.


















Laat de olie goed afkoelen voor je verder gaat.

Stap 4:
Als de olie goed is afgekoeld, ga je de olie zeven. Let hierbij goed op. Leg eerst een stukje aluminiumfolie op het aanrecht. Dit scheelt schoonmaken achteraf. De kleurstof van de annato is erg sterk. Doe het metalen zeefje bovenop de lege fles (of beker). Zeef de zaadjes uit de olie. Doe dit in hele kleine beetjes. Maak steeds het zeefje leeg, door de zaadjes in het lege potje te doen.















Als je alle olie gezeefd hebt kan je de olie in de glazen fles schenken met een trechter.















Ook hier geldt: Doe het met beleid, zodat je zo min mogelijk morst.

Het resultaat:

Zelfgemaakte Annato-olie, klaar om gebruikt te worden in exotische (Arubaanse) gerechten.

Tip van oma:
Gooi de zaadjes niet weg. Als je olie op is, kan je ze hergebruiken voor een tweede keer. Na twee keer moeten ze echt weg. Er zit dan geen kleur meer in.

Weet jij wat Annato is? Het zit ook in Dubbelvla!

Laatst was ik met dochterlief boodschappen aan het doen. Ze wilde graag een pak aardbeien-vanille dubbelvla als toetje meenemen. Ik vond het met wat tegenzin goed. Inmiddels is mijn gewoonte om naar de ingrediënten te kijken vastgeroest. Tegenwoordig moet je wel goed zoeken om de ingrediënten te vinden. De voedingswaarde en het aantal caloriën of koolhydraten lijken belangrijker in de ogen van de producent. Ook waardevolle informatie, maar ik wil weten met welke ingrediënten het product is gemaakt. Bij de dubbelvla viel dat gelukkig mee. Echte vanille en echte aardbeien verwachtte ik al niet te vinden en die vond ik ook niet. Melk, allerlei soorten zetmeel, aroma's (daar zullen de vanille en aardbei wel verstopt zijn) en kleurstoffen. Tot mijn verbazing zit er ook annato in.

Wat is Annato?

Ik was inderdaad verbaasd. Ik weet namelijk heel goed wat annato is. In de Arubaanse keuken, en eigenlijk in heel Latijns-Amerika, is het een zeer geliefd specerij. Ik associeerde het alleen nooit met aardbeien-vanillevla. Op Aruba en in de Antillen wordt Annato "roekoe" genoemd. Ja, het klinkt gek en je spreekt gewoon zo uit zoals het er staat: "roe-koe".

Annato (of in het Engels Achiote), komt van de orleaanboom of de annatoboom, die in Zuid-Amerika groeit. Aan deze boom groeien eivormige rode vruchten, die bedekt zijn met haren. Elke vrucht kan wel tot vijftig zaadjes voortbrengen.

Uit de vrucht zelf wordt een felrode kleurstof gemaakt, die in voedselbereiding wordt gebruikt, maar het zit ook in lipenstift, kaas, margarine of dus vla.

De indianen in Latijns-Amerika gebruikten de kleurstof van deze vruchten om hun huid en haar rood te verven. Maar het wordt tot op de dag van vandaag ook gebruikt om allerlei gerechten mooi rood te kleuren. Maar in Latijns-Amerika gebruiken we de zaadjes. De zaadjes worden gedroogd.

 

Annato-olie

Door de zaadjes te verwarmen in olie verkleurt de olie langzaamaan van lichtoranje naar donkerrood. Door het verwarmen van de zaadjes neemt de olie behalve de kleur ook de smaak en geur van de zaadjes over.
De annato-olie wordt gebruikt om maisdeeg of rijst te kleuren, visgerechten te bereiden, stoofpotjes smaak en kleur mee te geven en als begin sausjes.

Het is best moeilijk om de geur en smaak te beschrijven, omdat ik als kind de geur asscocieer met roekoe. Ik doe een poging: aards en een beetje bitter en de geur van de droge zaadjes doet een beetje aan zwarte thee denken.

Het is een kleurstof, die natuurlijk is, maar wel als een toevoeging wordt gezien door Europese regelgeving. Hier maak ik wel een uitzondering, uiteraard wel voor de pure natuurlijk versie, die ik, maar ook jij zelf kan maken. Potjes Annato-zaad kan je hier gewoon kopen in Surinaamse en in sommige Aziatische toko's.

Zelf toevoegen:


















* 200 gram annato zaadjes
* 450 ml zonnebloemolie

Keukengerei:
Dit keer is het erg handig om tevoren ervoor te zorgen, dat je het juiste gereedschap hebt. Tenzij je halverwege wilt ontdekken, dat je iets mist en je hele keuken onder de oranje vlekken zit ;-)

- steelpannetje
- klein metalen zeefje
- trechterje
- schone glazen fles (ik heb een lege olijfolie fles gebruikt)
- grote plastic beker die vies mag worden of een lege plastic fles.
- aluminiumfolie (om je aanrecht te beschermen)
- leeg potje (om de gebruikte zaadjes te bewaren)

Stap 1: De voorbereiding
Zet al je gereedschap klaar. Ik heb een lege fles zonnebloemolie gebruikt. Hiervan heb ik met een scherp mesje de bovenkant afgeknipt. Na gebruik kan het zo de prullenbak in. Dat scheelt schoonmaken.

Stap 2:
Doe de olie in de pan. Zet de pan op een matig vuurtje. Doe nu direct alle zaadjes in de pan.

Laat de olie heel erg heet worden. Als de olie begint te bubbelen verlaag je het vuur tot de allerlaagste stand.

Stap 3:

 

Je ziet dat de olie begint te verkleuren. Laat het rustig zijn gang gaan. Als je denkt dat het klaar is, kan je een test doen. De olie moet een diep oranje kleur hebben. Je kunt het testen door een lepeltje in de olie te doen en de druppels op een wit bordje te laten vallen. Je kunt dan de kleur goed zien. Als de kleur goed is, kan je het vuur uit doen. De kleur is goed als het diep oranje is geworden. Dit is de meest linkse druppel op de onderstaande foto. Dit duurt ongeveer 20 minuten.


















Laat de olie goed afkoelen voor je verder gaat.

Stap 4:
Als de olie goed is afgekoeld, ga je de olie zeven. Let hierbij goed op. Leg eerst een stukje aluminiumfolie op het aanrecht. Dit scheelt schoonmaken achteraf. De kleurstof van de annato is erg sterk. Doe het metalen zeefje bovenop de lege fles (of beker). Zeef de zaadjes uit de olie. Doe dit in hele kleine beetjes. Maak steeds het zeefje leeg, door de zaadjes in het lege potje te doen.















Als je alle olie gezeefd hebt kan je de olie in de glazen fles schenken met een trechter.















Ook hier geldt: Doe het met beleid, zodat je zo min mogelijk morst.

Het resultaat:

Zelfgemaakte Annato-olie, klaar om gebruikt te worden in exotische (Arubaanse) gerechten.

Tip van oma:
Gooi de zaadjes niet weg. Als je olie op is, kan je ze hergebruiken voor een tweede keer. Na twee keer moeten ze echt weg. Er zit dan geen kleur meer in.

Speculaasjes voor Sinterklaas

 

Een oerhollands koekje: Speculaas

Één van mijn eerste post begin oktober ging over kruidnoten en speculaaskruiden. Volgens sommigen was het echt te vroeg, anderen vonden het kunnen, maar ik kon het niet laten. Vandaag komt de Goedheiligman echt aan. Het is nu echt tijd om speculaasjes te gaan bakken. Maar speculaasjes zijn echt niet alleen lekker in Sinterklaastijd. Ik lust ze het hele jaar door. Dit recept is afkomstig uit een receptenverzamelbundel van Lekturama uit de jaren '80, die ik van mijn moeder heb geërfd. Natuurlijk werd de verleiding om de speculaasplank die ik laatst op de vlooienmarkt in het Gelredome heb gekocht ook steeds groter en groter.

Waar komen speculaasjes eigenlijk vandaan?

 

Speculaaskoekjes worden al eeuwen in ons land gebakken. In de Gouden Eeuw, toen de havens van Holland vol lagen met handelsschepen uit alle windstreken, werden specerijen steeds toegankelijker voor een groter deel van de bevolking. De bakkers experimenteerden erop los met allerlei koeken en gebruikten hiervoor de trendy nieuwe specerijen. Elke bakker had zijn eigen recept voor  speculaaskruiden. Als basis voor de speculaaskruiden werden eigenlijk wel dezelfde specerijen gebruikt, maar de verhouding verschilde. Een verhouding die tot het bedrijfsgeheim van de bakker behoorde en dat werd gekoesterd als een waardevolle schat. De speculaas is dan ook in het hele land in verschillende varianten te vinden: Gevulde speculaas,  speculaasbrokken, speculaaskoekjes, speculaaspoppen en natuurlijk de kruidnootjes. Doordat de specerijen in die tijd erg duur waren was het erg lang een luxe om speculaas te serveren bij de koffie.

Speculaasplanken

 

Een bijzonder en uniek stuk hollands cultuurgoed zijn speculaasplanken. In een plat stuk hout werden figuurtjes en symbolen uitgesneden om speculaaskoekjes vorm te geven. De symbolen op de planken werden ook gebruikt om maatschappelijke gebeurtenissen uit te beelden en misschien ook wel om politieke statements te maken. Het bekendste vormpje voor een speculaas is natuurlijk de molen, maar ook symbolen van vruchtbaarheid of mythologische figuren zoals de zeemeermin werden veel gebruikt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik laat in dit recept zien hoe je de speculaasplank kunt gebruiken. Maar je kunt ook uitsteekvormpjes gebruiken. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik de koekjes met dit recept iets mooier vond toen ik gewone uitsteekvormpjes gebruikte. Maar de smaak blijft hetzelfde en de heerlijke geur en smaak van versgebakken speculaas verandert niet door de vorm!

 

Zelf toevoegen:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

* 200 gram bloem (met een beetje extra voor het uitrollen van het deeg)

* 1 mespunt zout
* ½ theelepel bakpoeder
* 100 gram bruine basterdsuiker
* 1 ½ eetlepel speculaaskruiden
* 150 gram koude boter
* Amandelschaafsel (als je dat lekker vindt)

Zo ga je te werk:

Stap 1:

Zeef de bloem, zout, bakpoeder, basterdsuiker en speculaaskruiden in een kom.

 

 

 

Doe alle ingrediënten samen in een kom.

Stap 2:

Snijd met twee messen de boter in kleine stukjes. Ga door tot de boter in stukjes ter grootte van kleine erwtjes is gesneden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kneed alles tot een soepel deeg. Het helpt om je vingers eerst met wat koud water nat te maken. Als het kneden van het deeg wat stroef gaat, kan je een theelepeltje koud water bij het deeg toevoegen. Pas hierbij op dat je niet te veel water gebruikt.

 

Rol het deeg op in een bal en wikkel hier wat plasticfolie omheen als je niet meteen de koekjes wilt bakken. Je kunt het deeg dan prima in de koelkast bewaren. Het uitsteken van de vormpjes zal hierdoor denk ik beter gaan. Het deeg is dan wat koeler en de speculaaskruiden trekken dan iets beter in het deeg. Het maken van gevormde speculaasjes met de speculaasplank zal dan denk ik wat makkelijker gaan. Dat heb ik dit keer niet gedaan. Je kunt ook het deeg meteen verwerken.

Stap 4:

 

Verwarm de oven voor op 180 °C. Besprenkel het aanrecht met wat bloem.

 

Uitsteekvormpjes

Als je geen speculaasplank hebt, lukt het ook prima. Rol het deeg uit tot een een dikte van ongeveer een halve centimeter. Gebruik hiervoor de helft van je deegbal. Steek de vormpjes uit. Als je het lekker vindt kan je nu met een kwastje de achterkant of voorkant van de deeglapjes vochtig maken en wat amandelschaafsel erin drukken.

Speculaasplankje

Heb je een speculaasplankje, dan ga je als volgt te werk. Verdeel het deeg in twee gedeelten. Neem één gedeelte van het deeg en rol er een staaf van. Snijd dit in ongeveer 20 kleine plakjes. Maak van de plakjes kleine balletjes. Bestrooi de speculaasplank met wat aardappelzetmeel.










Druk de balletjes in de vorm. Haal met een mesje het overtollige deeg weg. Keer de plank om en klop hier voorzichtig tegenaan, zodat de deegplakjes uit de plank vallen.










Ik moet zeggen, dat dit wel wat moeilijker ging, dan ik dacht. Maar oefening en iets meer aardappelzetmeel baart kunst. De volgende keer zal ik ook wat geduldiger zijn en het deeg iets laten afkoelen in de koelkast.
 
Stap 5:
Leg de lapjes deeg op een met bakpapier beklede bakplaat. Herhaal dit met het tweede deel van de deegbal. Dit recept is voor ongeveer 50 koekjes en je hebt dus twee bakplaten nodig om de koekjes te bakken. 

Bak de koekjes 15 tot 18 minuten in de oven. Je hebt twee bakplaten vol met speculaasjes, dus dat betekent twee keer bakken. Haal de koekjes uit de oven en leg ze plat op een rooster om af te koelen en stevig te worden.

 

Het resultaat:

 

Een lekker kopje koffie met een versgebakken speculaasje. Dit is ultiem genieten van Hollands comfortfood. Meer kun je niet wensen in deze donkere novembermaand.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Laat de Sint maar komen!

 

Genieten maar!

 

 

 

 

 

Speculaasjes voor Sinterklaas

 

Een oerhollands koekje: Speculaas

Één van mijn eerste post begin oktober ging over kruidnoten en speculaaskruiden. Volgens sommigen was het echt te vroeg, anderen vonden het kunnen, maar ik kon het niet laten. Vandaag komt de Goedheiligman echt aan. Het is nu echt tijd om speculaasjes te gaan bakken. Maar speculaasjes zijn echt niet alleen lekker in Sinterklaastijd. Ik lust ze het hele jaar door. Dit recept is afkomstig uit een receptenverzamelbundel van Lekturama uit de jaren '80, die ik van mijn moeder heb geërfd. Natuurlijk werd de verleiding om de speculaasplank die ik laatst op de vlooienmarkt in het Gelredome heb gekocht ook steeds groter en groter.

Waar komen speculaasjes eigenlijk vandaan?

 

Speculaaskoekjes worden al eeuwen in ons land gebakken. In de Gouden Eeuw, toen de havens van Holland vol lagen met handelsschepen uit alle windstreken, werden specerijen steeds toegankelijker voor een groter deel van de bevolking. De bakkers experimenteerden erop los met allerlei koeken en gebruikten hiervoor de trendy nieuwe specerijen. Elke bakker had zijn eigen recept voor  speculaaskruiden. Als basis voor de speculaaskruiden werden eigenlijk wel dezelfde specerijen gebruikt, maar de verhouding verschilde. Een verhouding die tot het bedrijfsgeheim van de bakker behoorde en dat werd gekoesterd als een waardevolle schat. De speculaas is dan ook in het hele land in verschillende varianten te vinden: Gevulde speculaas,  speculaasbrokken, speculaaskoekjes, speculaaspoppen en natuurlijk de kruidnootjes. Doordat de specerijen in die tijd erg duur waren was het erg lang een luxe om speculaas te serveren bij de koffie.

Speculaasplanken

 

Een bijzonder en uniek stuk hollands cultuurgoed zijn speculaasplanken. In een plat stuk hout werden figuurtjes en symbolen uitgesneden om speculaaskoekjes vorm te geven. De symbolen op de planken werden ook gebruikt om maatschappelijke gebeurtenissen uit te beelden en misschien ook wel om politieke statements te maken. Het bekendste vormpje voor een speculaas is natuurlijk de molen, maar ook symbolen van vruchtbaarheid of mythologische figuren zoals de zeemeermin werden veel gebruikt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik laat in dit recept zien hoe je de speculaasplank kunt gebruiken. Maar je kunt ook uitsteekvormpjes gebruiken. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik de koekjes met dit recept iets mooier vond toen ik gewone uitsteekvormpjes gebruikte. Maar de smaak blijft hetzelfde en de heerlijke geur en smaak van versgebakken speculaas verandert niet door de vorm!

 

Zelf toevoegen:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

* 200 gram bloem (met een beetje extra voor het uitrollen van het deeg)

* 1 mespunt zout
* ½ theelepel bakpoeder
* 100 gram bruine basterdsuiker
* 1 ½ eetlepel speculaaskruiden
* 150 gram koude boter
* Amandelschaafsel (als je dat lekker vindt)

Zo ga je te werk:

Stap 1:

Zeef de bloem, zout, bakpoeder, basterdsuiker en speculaaskruiden in een kom.

 

 

 

Doe alle ingrediënten samen in een kom.

Stap 2:

Snijd met twee messen de boter in kleine stukjes. Ga door tot de boter in stukjes ter grootte van kleine erwtjes is gesneden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kneed alles tot een soepel deeg. Het helpt om je vingers eerst met wat koud water nat te maken. Als het kneden van het deeg wat stroef gaat, kan je een theelepeltje koud water bij het deeg toevoegen. Pas hierbij op dat je niet te veel water gebruikt.

 

Rol het deeg op in een bal en wikkel hier wat plasticfolie omheen als je niet meteen de koekjes wilt bakken. Je kunt het deeg dan prima in de koelkast bewaren. Het uitsteken van de vormpjes zal hierdoor denk ik beter gaan. Het deeg is dan wat koeler en de speculaaskruiden trekken dan iets beter in het deeg. Het maken van gevormde speculaasjes met de speculaasplank zal dan denk ik wat makkelijker gaan. Dat heb ik dit keer niet gedaan. Je kunt ook het deeg meteen verwerken.

Stap 4:

 

Verwarm de oven voor op 180 °C. Besprenkel het aanrecht met wat bloem.

 

Uitsteekvormpjes

Als je geen speculaasplank hebt, lukt het ook prima. Rol het deeg uit tot een een dikte van ongeveer een halve centimeter. Gebruik hiervoor de helft van je deegbal. Steek de vormpjes uit. Als je het lekker vindt kan je nu met een kwastje de achterkant of voorkant van de deeglapjes vochtig maken en wat amandelschaafsel erin drukken.

Speculaasplankje

Heb je een speculaasplankje, dan ga je als volgt te werk. Verdeel het deeg in twee gedeelten. Neem één gedeelte van het deeg en rol er een staaf van. Snijd dit in ongeveer 20 kleine plakjes. Maak van de plakjes kleine balletjes. Bestrooi de speculaasplank met wat aardappelzetmeel.










Druk de balletjes in de vorm. Haal met een mesje het overtollige deeg weg. Keer de plank om en klop hier voorzichtig tegenaan, zodat de deegplakjes uit de plank vallen.










Ik moet zeggen, dat dit wel wat moeilijker ging, dan ik dacht. Maar oefening en iets meer aardappelzetmeel baart kunst. De volgende keer zal ik ook wat geduldiger zijn en het deeg iets laten afkoelen in de koelkast.
 
Stap 5:
Leg de lapjes deeg op een met bakpapier beklede bakplaat. Herhaal dit met het tweede deel van de deegbal. Dit recept is voor ongeveer 50 koekjes en je hebt dus twee bakplaten nodig om de koekjes te bakken. 

Bak de koekjes 15 tot 18 minuten in de oven. Je hebt twee bakplaten vol met speculaasjes, dus dat betekent twee keer bakken. Haal de koekjes uit de oven en leg ze plat op een rooster om af te koelen en stevig te worden.

 

Het resultaat:

 

Een lekker kopje koffie met een versgebakken speculaasje. Dit is ultiem genieten van Hollands comfortfood. Meer kun je niet wensen in deze donkere novembermaand.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Laat de Sint maar komen!

 

Genieten maar!