Rabarbertaart

Een schooltuintje in Rotterdam

Ik ben in de jaren '80 in Rotterdam opgegroeid. Het contrast met het idyllische Aruba waar ik de eerste vijf jaar van mijn leven had doorgebracht kon niet groter zijn. Mijn familie had zich gevestigd in Rotterdam-Charlois. Destijds was het een arbeiderswijk met sociale samenhang en warmte. De gebouwen en de uitstraling van de wijk herinner ik me als grauw en grijs. Het waren veel bakstenen en weinig groen. Later is het vervallen tot een Vogelaarwijk met de bijbehorende. Inmiddels is het weer behoorlijk opgeknapt.
Een echt groene wijk was het destijds in elk geval niet. Om ons als kinderen toch enigszins wat te leren over waar ons eten vandaan kwam hadden we in de vierde klas (tegenwoordig groep 6) van de basisschool een schooltuintje. Ik vond het als stadsmeisje niet altijd even leuk om met mijn handen in de grond te moeten wroeten. Dat mijn schoenen vies werden van de modder vond ik ook niet helemaal geweldig. Toen we uiteindelijk na een paar maanden worteltjes en aardappeltjes konden oogsten was ik om. Het was zo leuk om die oogst mee te huis te kunnen nemen.

Er liep een sloot langs onze volkstuintjes. Aan de oever van die sloot groeide een indrukwekkende plant met immens grote bladen en rode stengels. De plant was bijna net zo hoog als ik. Dat was indrukwekkend voor een meisje van acht. Toen ik aan de meester vroeg wat voor plant het was, glimlachte hij. Uit zijn zak haalde hij een scherp mes tevoorschijn. Hij sneed een stengel af en gaf mij en mijn klasgenootjes allemaal een klein stukje. "Proef maar", was zijn antwoord.

Daar op dat volktuintjescomplex in Rotterdam-Charlois maakte ik voor het eerst kennis met rabarber. Ik kan me herinneren dat ik de smaak van de rabarber bijzonder en lekker vond. Of ik ooit daarna nog rabarber heb gegeten weet ik eigenlijk niet meer. Maar die herinnering van dat stukje rabarber op het schoolpleintje is me op de een of andere manier altijd bijgebleven. Ik dacht dat ik rauwe rabarber lekker vond...

Rabarbertaart

Mijn enthousiasme was dan ook groot toen ik in de supermarkt een tijd geleden de lange roodgroene stengels in de schappen zag liggen. Ik kocht een bundeltje. Ik had geen flauw idee wat ik er mee aan moest toen de rabarberstengels eindelijk op mijn aanrecht stonden. Daar bleven ze ook een dag of drie staan. Ik besloot dat ik er wat mee moest voordat ze zouden verpieteren. Ik sneed een stuk af en proefde. De smaak die ik me herinnerde van vroeger was toch anders. De rabarber was niet zoet, maar zurig, als een Granny Smith, maar dan met een bittere nasmaak. Het smaakte me niet zo goed. Mijn herinnering aan de lekkere rabarber uit het schooltuintje begon te vervagen. Dat vond ik niet leuk. Dat mocht niet gebeuren.


















Ik vond dit recept op The Seaside Baker. Het is afkomstig van een Franse grootmoeder. De zoetige zure smaak die ik me herinnerde van dat schooltuintje kwam weer naar boven toen ik deze taart proefde. De herinnering was in ere hersteld.


With a special thanks to Jackie! 

Zelf toevoegen:
* 1 cup en 2 eetlepels bloem
* 3/4 theelepel bakpoeder
* snufje zout
* 2/3 cup suiker en 2 eetlepels om over de rabarber heen te strooien
* 3 eieren
* 3 eetlepels gesmolten boter
* 2 eetlepels melk
* 1 theelepel vanille-extract
* 2 cups rabarber (in dunne schijfjes gesneden) Je hebt hiervoor ongeveer 1 à 2 stengels nodig.

Stap 1
Verwarm de oven voor op 180 °C. Meng de eieren en 2/3 cup suiker in een kom tot een schuimig geheel. Voeg de gesmolten boter, vanille-extract en melk toe. Roer alles goed door.

Stap 2
Doe vervolgens de bakpoeder en het snufje zout erbij. Weer even goed doorroeren. Doe dan vervolgens steeds beetje bij beetje de bloem erbij in de kom. Zorg ervoor dat de bloem goed wordt opgenomen en er geen klonten ontstaan. Meng alles samen tot een glad beslag.

Stap 3
Doe het beslag in met boter een ingevette bakvorm of bekleed net als ik je bakvorm met bakpapier. Dat laatste werkt ook prima.

Stap 4
Leg de schijfjes rabarber in een mooi patroontje bovenop het beslag. Of je legt ze er willekeurig op voor een een meer rustiek effect. Besprenkel nu 2 eetlepels suiker bovenop de rabarberschijfjes.

Stap 5
Bak de cake in 30 minuten af in de oven op 180 °C. Controleer na 30 minuten met de priktest of de taart klaar is. Hiervoor prik je met een satéstokje of een mes in het midden van de cake. De cake is klaar als het satéstokje of het mes droog uit de taart komt. Is dit niet het geval, bak dan de cake nog 5 tot 10 minuten langer in de oven. Als de cake klaar is sprenkel je er een beetje poedersuiker bij om het helemaal af te maken.

Het resultaat

Je zet vrij snel een erg smakelijke rabarbertaart op tafel. De de rabarbertaart kan als dessert worden geserveerd serveren. Het is dan is lekker om er een bolletje ijs bij te geven. Ook is het is ook een heerlijke taart gewoon op een doordeweeksedag bij een lekker kopje thee.

Tip van Oma:
Maak een handjevol aardbeien schoon door de kroontjes eraf te halen en af te spoelen. Pureer met een staafmixer de aardbeien samen met een eetlepel suiker (of iets meer naar je eigen smaak). En je hebt een supersnelle aardbeiensaus om bij deze rabarbertaart te serveren.

Genieten maar!

Rabarbertaart

Een schooltuintje in Rotterdam

Ik ben in de jaren '80 in Rotterdam opgegroeid. Het contrast met het idyllische Aruba waar ik de eerste vijf jaar van mijn leven had doorgebracht kon niet groter zijn. Mijn familie had zich gevestigd in Rotterdam-Charlois. Destijds was het een arbeiderswijk met sociale samenhang en warmte. De gebouwen en de uitstraling van de wijk herinner ik me als grauw en grijs. Het waren veel bakstenen en weinig groen. Later is het vervallen tot een Vogelaarwijk met de bijbehorende. Inmiddels is het weer behoorlijk opgeknapt.
Een echt groene wijk was het destijds in elk geval niet. Om ons als kinderen toch enigszins wat te leren over waar ons eten vandaan kwam hadden we in de vierde klas (tegenwoordig groep 6) van de basisschool een schooltuintje. Ik vond het als stadsmeisje niet altijd even leuk om met mijn handen in de grond te moeten wroeten. Dat mijn schoenen vies werden van de modder vond ik ook niet helemaal geweldig. Toen we uiteindelijk na een paar maanden worteltjes en aardappeltjes konden oogsten was ik om. Het was zo leuk om die oogst mee te huis te kunnen nemen.

Er liep een sloot langs onze volkstuintjes. Aan de oever van die sloot groeide een indrukwekkende plant met immens grote bladen en rode stengels. De plant was bijna net zo hoog als ik. Dat was indrukwekkend voor een meisje van acht. Toen ik aan de meester vroeg wat voor plant het was, glimlachte hij. Uit zijn zak haalde hij een scherp mes tevoorschijn. Hij sneed een stengel af en gaf mij en mijn klasgenootjes allemaal een klein stukje. "Proef maar", was zijn antwoord.

Daar op dat volktuintjescomplex in Rotterdam-Charlois maakte ik voor het eerst kennis met rabarber. Ik kan me herinneren dat ik de smaak van de rabarber bijzonder en lekker vond. Of ik ooit daarna nog rabarber heb gegeten weet ik eigenlijk niet meer. Maar die herinnering van dat stukje rabarber op het schoolpleintje is me op de een of andere manier altijd bijgebleven. Ik dacht dat ik rauwe rabarber lekker vond...

Rabarbertaart

Mijn enthousiasme was dan ook groot toen ik in de supermarkt een tijd geleden de lange roodgroene stengels in de schappen zag liggen. Ik kocht een bundeltje. Ik had geen flauw idee wat ik er mee aan moest toen de rabarberstengels eindelijk op mijn aanrecht stonden. Daar bleven ze ook een dag of drie staan. Ik besloot dat ik er wat mee moest voordat ze zouden verpieteren. Ik sneed een stuk af en proefde. De smaak die ik me herinnerde van vroeger was toch anders. De rabarber was niet zoet, maar zurig, als een Granny Smith, maar dan met een bittere nasmaak. Het smaakte me niet zo goed. Mijn herinnering aan de lekkere rabarber uit het schooltuintje begon te vervagen. Dat vond ik niet leuk. Dat mocht niet gebeuren.


















Ik vond dit recept op The Seaside Baker. Het is afkomstig van een Franse grootmoeder. De zoetige zure smaak die ik me herinnerde van dat schooltuintje kwam weer naar boven toen ik deze taart proefde. De herinnering was in ere hersteld.


With a special thanks to Jackie! 

Zelf toevoegen:
* 1 cup en 2 eetlepels bloem
* 3/4 theelepel bakpoeder
* snufje zout
* 2/3 cup suiker en 2 eetlepels om over de rabarber heen te strooien
* 3 eieren
* 3 eetlepels gesmolten boter
* 2 eetlepels melk
* 1 theelepel vanille-extract
* 2 cups rabarber (in dunne schijfjes gesneden) Je hebt hiervoor ongeveer 1 à 2 stengels nodig.

Stap 1
Verwarm de oven voor op 180 °C. Meng de eieren en 2/3 cup suiker in een kom tot een schuimig geheel. Voeg de gesmolten boter, vanille-extract en melk toe. Roer alles goed door.

Stap 2
Doe vervolgens de bakpoeder en het snufje zout erbij. Weer even goed doorroeren. Doe dan vervolgens steeds beetje bij beetje de bloem erbij in de kom. Zorg ervoor dat de bloem goed wordt opgenomen en er geen klonten ontstaan. Meng alles samen tot een glad beslag.

Stap 3
Doe het beslag in met boter een ingevette bakvorm of bekleed net als ik je bakvorm met bakpapier. Dat laatste werkt ook prima.

Stap 4
Leg de schijfjes rabarber in een mooi patroontje bovenop het beslag. Of je legt ze er willekeurig op voor een een meer rustiek effect. Besprenkel nu 2 eetlepels suiker bovenop de rabarberschijfjes.

Stap 5
Bak de cake in 30 minuten af in de oven op 180 °C. Controleer na 30 minuten met de priktest of de taart klaar is. Hiervoor prik je met een satéstokje of een mes in het midden van de cake. De cake is klaar als het satéstokje of het mes droog uit de taart komt. Is dit niet het geval, bak dan de cake nog 5 tot 10 minuten langer in de oven. Als de cake klaar is sprenkel je er een beetje poedersuiker bij om het helemaal af te maken.

Het resultaat

Je zet vrij snel een erg smakelijke rabarbertaart op tafel. De de rabarbertaart kan als dessert worden geserveerd serveren. Het is dan is lekker om er een bolletje ijs bij te geven. Ook is het is ook een heerlijke taart gewoon op een doordeweeksedag bij een lekker kopje thee.

Tip van Oma:
Maak een handjevol aardbeien schoon door de kroontjes eraf te halen en af te spoelen. Pureer met een staafmixer de aardbeien samen met een eetlepel suiker (of iets meer naar je eigen smaak). En je hebt een supersnelle aardbeiensaus om bij deze rabarbertaart te serveren.

Genieten maar!

Bosvruchten Crumble

Met de kerst waren we een paar dagen in Engeland op bezoek bij mijn zwager en zijn gezin.

Ik wilde dolgraag naar een Engelse supermarkt.
Manlief houdt niet van supermarkten en mijn zwager ook niet. En ze weten beiden dat ze met mij een paar uur kwijt zouden zijn in de supermarkt, vooral met de drukte rond de kerst. Ze weten beiden ook dat ik iets heb met Engels servies. Mijn zwager en zijn gezin wonen niet ver van de fabriek van de bekende Engelse "Denby Pottery".

Of het een vooropgezet plan was weet ik niet, maar ik kon kiezen of ze dropten mij af bij een supermarkt of we gingen met z'n allen naar de fabriek van Denby Pottery.

Het was een moeilijke keuze. Ik wilde zo dolgraag naar een Engelse supermarkt. De fabriek van Denby Pottery bezoeken leek mij ook leuk. Maar ik wilde zo heel erg graag naar een supermarkt. Soms ben ik een beetje raad, ik weet het. Uiteindelijk vond  ik het ook zo wat om spelbreker te zijn.

Enigszins teleurgesteld, want serviesgoed in de koffer in het vliegtuig mee terug naar Nederland was na ampel beraad, ook in mijn boekje, geen goed idee. Ik zou kunnen winkelen met mijn ogen. Ik had mij erbij neergelegd. Er was geen tijd meer voor een uitgebreid bezoek aan de supermarkt en een serviesfabriek bezoeken vond ik uiteindelijk geen onplezierig alternatief.

Denby Pottery

Dus op weg gingen wij, met het hele gezelschap naar Denby Pottery. Denby produceert al 200 jaar servies. Als serviesliefhebber kon ik me dus ook behoorlijk verheugen op het bezoek aan de fabriek. Daar aangekomen bleek op het terrein van Denby Pottery niet alleen de fabriek te staan. Er was een lieflijk en kleine tearoom, maar ook een fabriekswinkel mét outlet en een kookwinkel. Daar hadden de heren volgens mij niet op gerekend. Ik zeker niet. Overigens als je een keer daar in Derbyshire bent is het de moeite waard om de pottery te bezoeken.

We begonnen met een kopje thee in de cafetaria. De thee werd geserveerd in de prachtige aardewerken Denby theepotten en mokken. Bij de thee en koffie werd een veelzijdig assortiment aan pies, crumbles, cakes, scones en muffins aangeboden. Ik had een soort van bananentaart met  botercréme en pecannoten. Het was hemels. Terwijl ik van de heerlijke Engelse Tea genoot was ik al een plan aan het maken. Ik zou en moest die kookwinkel in gaan en iets kopen. Soms kan ik ineens erg doelgericht worden. Ik zou wat meenemen. Er was op het terrein ook een klein speeltuintje en dochterlief en neefje wilden graag daar gaan spelen. De thee was op en ik zag mijn kans schoon.

De pastrycutter

Mijn pastrycutter

We zouden met de kinderen naar de speeltuin gaan, maar ik niet, had ik al stiekem bedacht. We liepen in de richting van de speeltuin.
"Ik ga heel even deze kookwinkel in", zei ik tegen manlief terwijl ik al met één been in de winkel stond.

Ik glipte de kookwinkel in...en ik was als een klein meisje in een speelgoedwinkel. Dit was beter dan een supermarkt.

Het liefst had ik al onze kleren in Engeland achtergelaten en de koffer volgestopt met al het moois dat in in die winkel tegenkwam en wat moeilijk in Nederland te krijgen is.

Probeer maar eens gewoon bij de Hema een "pastrycutter" te vinden. Het kan wel via internet of bij speciale kookwinkels, maar het idee dat mijn pastrycutter helemaal uit Engeland komt maakt het ding voor mij extra bijzonder. Ik heb me redelijk kunnen inhouden om niet de halve winkel mee terug te nemen naar huis. Ik kocht dus een pastrycutter, een bakvorm voor mincepies, een mooie broodbakvorm, uitsteekvormpjes voor kerstkoekjes (een kerstboom en een rendier...waren in de aanbieding), papieren vormpjes voor cupcakes en een tulband in de oorspronkelijk "bundtvorm". Mijn verzameling kookgerei was weer aangevuld en ik was blij.

Voor het recept van deze heerlijke bosvruchten crumble is de pastrycutter ideaal. Het kan ook zonder, dan gebruik je gewoon twee messen en snijd je de boter door de bloem. Maar als je een pastrycutter hebt, dan laat je die niet ongebruikt in de kast staan.

Zelf toevoegen:

Voor de vulling
* 250 gram aardbeien
* 300 gram blauwe bessen
* 1 kleine appel
* 1 theelepel gehakte verse muntblaadjes of 1 theelepel gedroogde kruizemunt
* 1/2 cup bloem
* 1 theelepel maizena
* 1/2 cup (citroen) suiker

Voor de crumble
* 1 theelepel kaneel
* 1 1/4 cup bloem
* 1/2 cup citroensuiker
* 1/2 theelepel bakpoeder
* mespunt zout
* 115 gram koude boter (in kleine blokjes gesneden)
* 1 geklopt ei
* 1 theelepel marashino-likeur (of vanille-extract)
* 2 eetlepel witte kandijsuiker (dit is optioneel)

Stap 1
Verwarm de oven voor op 190 C.









Was de aardbeien en snijd ze in blokjes van ongeveer 1 cm. Was de bosbessen. Schil de appel en snijd de appel ook in blokjes van ongeveer 1 cm. Doe al het fruit in een grote kom. Doe hier de munt bij. Als je verse munt gebruikt vergeet het dan niet even fijn te hakken.

Stap 2
Doe bij de vruchten de overige ingrediënten zoals opgesomd voor de vulling. Dus de bloem, maizena, suiker, zout en kaneel over het fruit heen strooien. Meng alles goed door elkaar, zodat het fruit goed bedekt is met het bloemmengsel. Zet de kom nu even opzij.

Stap 3
Neem nu een andere kom om het deegmengsel te maken voor de crumble.










Doe de bloem, suiker, bakpoeder, zout en kaneel in de kom. Meng dit goed samen. Doe de blokjes koude boter nu in de kom. Nu komt de pastryblender goed pas.

Met de pastryblender is het een fluitje van een cent om de koude boter goed door de bloem te mengen. Dit kan ook prima met twee messen. Er ontstaat nu een soort kruimeldeeg van bloem en boter.

Stap 4
Klop in een klein kommetje de ei met de marashino-likeur samen tot één geheel. Marashino-likeur kan je bij de slijter krijgen. Als je dit niet in huis hebt, kan je ook vanille-extract gebruiken.









Doe het eimengsel nu bij de deegkruimels. Meng goed samen tot het eimengsel helemaal is opgenomen.

Stap 5
Doe nu voor extra knapperigheid twee eetlepels kandijsuiker bij de deegkruimels.

Weer even goed doorroeren.

Stap 6
Voor het beste resultaat gebruik je een bakvorm met een anti-aanbaklaag of een glazen ovenschaal. Vet de bakvorm goed in met boter.










Doe eerst het fruit op de bodem van de bakvorm. Leg daar de deegkruimels overheen.

Bak nu ongeveer 45 minuten in de oven op 190 C. Als de bovenkant goudbruin is geworden is je crumble klaar.

Stap 7
Wacht tot je crumble is afgekoeld om het goed aan te kunnen snijden.


Maar...als je net als ik geen geduld hebt om te wachten, dan neem je nu een mes en dan neem je een lekker warm stukje crumble. Ik sta in voor de smaak, maar net als bij mij zal je stukje crumble nu uit elkaar vallen, maar geloof me, daar trekken je smaakpapillen zich helemaal niks van aan...

Het resultaat
Een heerlijke bosvruchtencrumble, die je zo heerlijk warm kunt eten. De vruchtenvulling is dan lekker stroperig en warm. Als je er dan een klodder verse slagroom mee serveert, dan heb je het gevoel alsof je een beetje zomer op je bord hebt.















Maar ben je zo geduldig om de crumble goed af te laten koelen, dan zul je ook zeker geen spijt hebben. De bosvruchten en appel vormen een bijna jam-achtige bodem...lekker.

Genieten maar!

Bosvruchten Crumble

Met de kerst waren we een paar dagen in Engeland op bezoek bij mijn zwager en zijn gezin.

Ik wilde dolgraag naar een Engelse supermarkt.
Manlief houdt niet van supermarkten en mijn zwager ook niet. En ze weten beiden dat ze met mij een paar uur kwijt zouden zijn in de supermarkt, vooral met de drukte rond de kerst. Ze weten beiden ook dat ik iets heb met Engels servies. Mijn zwager en zijn gezin wonen niet ver van de fabriek van de bekende Engelse "Denby Pottery".

Of het een vooropgezet plan was weet ik niet, maar ik kon kiezen of ze dropten mij af bij een supermarkt of we gingen met z'n allen naar de fabriek van Denby Pottery.

Het was een moeilijke keuze. Ik wilde zo dolgraag naar een Engelse supermarkt. De fabriek van Denby Pottery bezoeken leek mij ook leuk. Maar ik wilde zo heel erg graag naar een supermarkt. Soms ben ik een beetje raad, ik weet het. Uiteindelijk vond  ik het ook zo wat om spelbreker te zijn.

Enigszins teleurgesteld, want serviesgoed in de koffer in het vliegtuig mee terug naar Nederland was na ampel beraad, ook in mijn boekje, geen goed idee. Ik zou kunnen winkelen met mijn ogen. Ik had mij erbij neergelegd. Er was geen tijd meer voor een uitgebreid bezoek aan de supermarkt en een serviesfabriek bezoeken vond ik uiteindelijk geen onplezierig alternatief.

Denby Pottery

Dus op weg gingen wij, met het hele gezelschap naar Denby Pottery. Denby produceert al 200 jaar servies. Als serviesliefhebber kon ik me dus ook behoorlijk verheugen op het bezoek aan de fabriek. Daar aangekomen bleek op het terrein van Denby Pottery niet alleen de fabriek te staan. Er was een lieflijk en kleine tearoom, maar ook een fabriekswinkel mét outlet en een kookwinkel. Daar hadden de heren volgens mij niet op gerekend. Ik zeker niet. Overigens als je een keer daar in Derbyshire bent is het de moeite waard om de pottery te bezoeken.

We begonnen met een kopje thee in de cafetaria. De thee werd geserveerd in de prachtige aardewerken Denby theepotten en mokken. Bij de thee en koffie werd een veelzijdig assortiment aan pies, crumbles, cakes, scones en muffins aangeboden. Ik had een soort van bananentaart met  botercréme en pecannoten. Het was hemels. Terwijl ik van de heerlijke Engelse Tea genoot was ik al een plan aan het maken. Ik zou en moest die kookwinkel in gaan en iets kopen. Soms kan ik ineens erg doelgericht worden. Ik zou wat meenemen. Er was op het terrein ook een klein speeltuintje en dochterlief en neefje wilden graag daar gaan spelen. De thee was op en ik zag mijn kans schoon.

De pastrycutter

Mijn pastrycutter

We zouden met de kinderen naar de speeltuin gaan, maar ik niet, had ik al stiekem bedacht. We liepen in de richting van de speeltuin.
"Ik ga heel even deze kookwinkel in", zei ik tegen manlief terwijl ik al met één been in de winkel stond.

Ik glipte de kookwinkel in...en ik was als een klein meisje in een speelgoedwinkel. Dit was beter dan een supermarkt.

Het liefst had ik al onze kleren in Engeland achtergelaten en de koffer volgestopt met al het moois dat in in die winkel tegenkwam en wat moeilijk in Nederland te krijgen is.

Probeer maar eens gewoon bij de Hema een "pastrycutter" te vinden. Het kan wel via internet of bij speciale kookwinkels, maar het idee dat mijn pastrycutter helemaal uit Engeland komt maakt het ding voor mij extra bijzonder. Ik heb me redelijk kunnen inhouden om niet de halve winkel mee terug te nemen naar huis. Ik kocht dus een pastrycutter, een bakvorm voor mincepies, een mooie broodbakvorm, uitsteekvormpjes voor kerstkoekjes (een kerstboom en een rendier...waren in de aanbieding), papieren vormpjes voor cupcakes en een tulband in de oorspronkelijk "bundtvorm". Mijn verzameling kookgerei was weer aangevuld en ik was blij.

Voor het recept van deze heerlijke bosvruchten crumble is de pastrycutter ideaal. Het kan ook zonder, dan gebruik je gewoon twee messen en snijd je de boter door de bloem. Maar als je een pastrycutter hebt, dan laat je die niet ongebruikt in de kast staan.

Zelf toevoegen:

Voor de vulling
* 250 gram aardbeien
* 300 gram blauwe bessen
* 1 kleine appel
* 1 theelepel gehakte verse muntblaadjes of 1 theelepel gedroogde kruizemunt
* 1/2 cup bloem
* 1 theelepel maizena
* 1/2 cup (citroen) suiker

Voor de crumble
* 1 theelepel kaneel
* 1 1/4 cup bloem
* 1/2 cup citroensuiker
* 1/2 theelepel bakpoeder
* mespunt zout
* 115 gram koude boter (in kleine blokjes gesneden)
* 1 geklopt ei
* 1 theelepel marashino-likeur (of vanille-extract)
* 2 eetlepel witte kandijsuiker (dit is optioneel)

Stap 1
Verwarm de oven voor op 190 C.









Was de aardbeien en snijd ze in blokjes van ongeveer 1 cm. Was de bosbessen. Schil de appel en snijd de appel ook in blokjes van ongeveer 1 cm. Doe al het fruit in een grote kom. Doe hier de munt bij. Als je verse munt gebruikt vergeet het dan niet even fijn te hakken.

Stap 2
Doe bij de vruchten de overige ingrediënten zoals opgesomd voor de vulling. Dus de bloem, maizena, suiker, zout en kaneel over het fruit heen strooien. Meng alles goed door elkaar, zodat het fruit goed bedekt is met het bloemmengsel. Zet de kom nu even opzij.

Stap 3
Neem nu een andere kom om het deegmengsel te maken voor de crumble.










Doe de bloem, suiker, bakpoeder, zout en kaneel in de kom. Meng dit goed samen. Doe de blokjes koude boter nu in de kom. Nu komt de pastryblender goed pas.

Met de pastryblender is het een fluitje van een cent om de koude boter goed door de bloem te mengen. Dit kan ook prima met twee messen. Er ontstaat nu een soort kruimeldeeg van bloem en boter.

Stap 4
Klop in een klein kommetje de ei met de marashino-likeur samen tot één geheel. Marashino-likeur kan je bij de slijter krijgen. Als je dit niet in huis hebt, kan je ook vanille-extract gebruiken.









Doe het eimengsel nu bij de deegkruimels. Meng goed samen tot het eimengsel helemaal is opgenomen.

Stap 5
Doe nu voor extra knapperigheid twee eetlepels kandijsuiker bij de deegkruimels.

Weer even goed doorroeren.

Stap 6
Voor het beste resultaat gebruik je een bakvorm met een anti-aanbaklaag of een glazen ovenschaal. Vet de bakvorm goed in met boter.










Doe eerst het fruit op de bodem van de bakvorm. Leg daar de deegkruimels overheen.

Bak nu ongeveer 45 minuten in de oven op 190 C. Als de bovenkant goudbruin is geworden is je crumble klaar.

Stap 7
Wacht tot je crumble is afgekoeld om het goed aan te kunnen snijden.


Maar...als je net als ik geen geduld hebt om te wachten, dan neem je nu een mes en dan neem je een lekker warm stukje crumble. Ik sta in voor de smaak, maar net als bij mij zal je stukje crumble nu uit elkaar vallen, maar geloof me, daar trekken je smaakpapillen zich helemaal niks van aan...

Het resultaat
Een heerlijke bosvruchtencrumble, die je zo heerlijk warm kunt eten. De vruchtenvulling is dan lekker stroperig en warm. Als je er dan een klodder verse slagroom mee serveert, dan heb je het gevoel alsof je een beetje zomer op je bord hebt.















Maar ben je zo geduldig om de crumble goed af te laten koelen, dan zul je ook zeker geen spijt hebben. De bosvruchten en appel vormen een bijna jam-achtige bodem...lekker.

Genieten maar!